|
NIENAŁTY BREWKI
W
przeszłości istniał dość duży obszar zwany
Nienałtami. Nazwa
według Karola
Zierhoffera pochodzi od dawnej nazwy osobowej
„Nienałt”. Jednak pochodzenia
imienia „Nienałt”
nie jest do końca
wyjaśnione, przypisuje się mu pochodzenia pruskie (bałtyckie).
W końcu
XIII wieku, gdy upadały plemiona pruskie
podbijane przez Krzyżaków wielu Prusów uciekało
do Polski i na Mazowsze.
Szlachta pruska otrzymała od książąt mazowieckich liczne przywileje, w
tym ziemię. Rycerze
z Prus pieczętowali się
głównie herbem Prus. Zapewne dawni Prusowie osiedlili się w
tej okolicy,
wskazuje na to nazwa wsi i różne przekazy, iż posługiwali
się oni niekiedy
herbem Prus. Z osadnictwem pruskim można wiązać
też powstanie wsi Skłody.
Pisane początki Nienałt sięgają XV
wieku, w 1449 roku w
starych dokumentach zapisano notatkę o rycerzach z tego terenu. Byli to: Nyelwalth,
Campiste,
Simonem et Petrum de Borowe. Jeden z nich być
może był założyciel
tej osady Nienałty.
Spis podatkowy z 1578 roku wspomina o
jednej miejscowości
o nazwie Nyenalthy, ale za to liczyła ona ponad 20
włók obszaru. Jej
właścicielami byli: Krzysztof, Mikołaj i Jan. Pochodzili oni z rodu
Nienałtowskich herbu Lubicz (używali też herbu Prus).
Lubicz herb Nienałtowskich
Ród Nienałtowskich
należał
do ubogiej i średniozamożnej szlachty. Z czasem liczni potomkowie tego
rodu
podzielili ziemię na wiele przysiółków.
Wytworzyły się tu następujące wsie i
przysiółki mające w nazwie Nienałty: Brewki, Doniczki,
Michny, Niestępowo,
Szymony, Kuleszki i Załęgi.
Trudno prześledzić wszystkie zmiany
własnościowe w
poszczególnych częściach Nienałt. Wiadomo, że połowie XVIII
wieku wśród
dziedziców tej wsi był Wojciech Nienałtowski,
który ożenił się z Ewą Czarzastą.
Mieli oni syna Rafała żonatego z Apolonią Kalinowską.
Wielu
drobnych szlachciców z czasem wyjeżdżało
z rodzinnych wsi. W XIX wieku trudno
było
utrzymać się z niewielkiego kawałka ziemi. Tak też zrobił syn Rafała
Nienałtowskiego, Piotr Nienałtowski, który został
wachmistrzem żandarmów, inny
Nienałtowski został w tym czasie urzędnikiem w Warszawie.
Spis właścicieli ziemskich z końca XVIII
wieku wspomina o
sześciu właścicielach ziemi w tej wsi byli to: Grabowski, Kamieński,
Kulesza,
Nienałtowski, Pieńkowski i Podgórski.
Była to średniej wielkości osada. W 1827
roku naliczono
13 domów i 240 mieszkańców. Miejscowość należała
do gminy i parafii Zaręby
Kościelne. W tym czasie nazwa wsi była zapisywana inaczej niż
współcześnie. Na
mapie Królestwa Polskiego z 1839 roku zapisano ją jako Brewki
Zakościelne.
W XIX wieku był to nadal zaścianek
szlachecki, mieszkali
tu potomkowie dawnych szlachciców, którzy sami
uprawiali swoją ziemię.
Uwłaszczenie z roku 1864 roku nie zmieniło stosunków
własnościowych, gdyż nie
było tu chłopów, których można było uwłaszczyć.
W 1921 roku
było tu 22 domy i 137 mieszkańców.
Oprócz katolików było tu również 6
Żydów, 1 wyznawca prawosławia i jeden
ewangelik.
Z danych na dzień 31 grudnia 2007 roku zameldowanych jest tu 109 mieszkańców
|
