GRABOWO

 
Grabowo powstało na przełomie XIV i XV wieku. Pierwsza pisana wzmianka pochodzi z 1425 roku. Wieś była często notowana w XV wieku, nazwę zapisywano jako Grabouecz, lub Grabowo.

Spis podatkowy z 1578 roku umieszcza tą miejscowość w parafii Zaręby i informuje o 5 włókach gruntów oraz właścicielach: Marcinie i Auguście Mateuszu. Nie podano nazwisk tej szlachty, ale byli to zapewne przodkowie rodu Grabowskich, który tu dziedziczył. Był to bardzo mało znany ród szlachecki. Nie zachowały się o nim żadne materiały. Nawet nie wiadomo jakim herbem pieczętowali się miejscowi Grabowscy. Część ziemi przeszła z czasem na własność innych rodów. Spis właścicieli ziemskich z końca XVIII wieku wskazuje jako dziedziców Grabowskich oraz  Niemierę.

Niemierowie herbu Jastrzębiec byli znaczniejszym rodem ziemi nurskiej. Zapewne chodziło tu o któregoś z trzech synów Augusta Alojzego Niemiery, komornika ziemi warszawskiej.   

W początkach XIX wieku była to bardzo mała osada, w 1827 roku liczyła zaledwie 3 domy i 14 mieszkańców. Według danych z 1881 roku była to osada drobnoszlachecka licząca 4 domy i 39 mieszkańców.

W 1921 roku Grabowo liczyło 8 domów i 51 mieszkańców. Wszyscy mieszkańcy byli Polakami i katolikami.

Z danych na dzień 31 grudnia 2007 roku zameldowanych jest tu 29 mieszkańców