NIEMIRY

 Ta miejscowość została założona najpóźniej w początkach XVI wieku. Spis podatkowy z 1578 roku wspomina miejscowość Nyemierze, w tym czasie liczyła ona 12 włók ziemi ornej, jej właścicielami byli: Albert, Tomasz i Grimaslaus. Z tej wsi pochodzi ród Niemirów herbu Jastrzębiec, który był notowany na Mazowszu i Litwie. Ród ten dość wcześnie emigrował z tej wsi, już w XVII wieku spotyka się ich w ziemi czerskiej. Mieszkali oni jeszcze w tej wsi w końcu XVII wieku, kiedy to Szymon Niemira reprezentował ziemię nurską na elekcji królewskiej z 1697 roku. Zapewne jego syn Zygmunt mieszkał również w ziemi nurskiej, ale syn Zygmunta, Mikołaj Niemiera został burgrabią zamku warszawskiego i zapewne wyprowadził się z stąd wyprzedając wieś. Być może przekazał też część na uposażenie kościoła w Zarębach. Mikołaj Niemiera ożenił się z Marianną Kempistą. Być może związki  z tą rodziną doprowadziły do tego, iż cześć wsi przeszła również na ich własność. Według danych z 1783 roku wieś podzielona była na trzy części, jedną posiadał proboszcz zarębski, drugą Kamiński, a trzecią Kempisty.

W XIX wieku była to niewielka osada. W 1827 roku wieś liczyła zaledwie 7 domów i 73 mieszkańców. W tym czasie wieś oraz miejscowy folwark stanowiły część dóbr Zaręby Kościelne. Od 1867 roku Niemiry należały do gminy Zaręby Kościelne. 

W okresie międzywojennym Niemiry dzieliły się na wieś i folwark. We wsi było 17 domów oraz 111 mieszkańców, natomiast w folwarku 4 domy i 64 mieszkańców. W okresie międzywojennym właścicielem folwarku (349 ha) był Piotr Wnorowski.

Z danych na dzień 31 grudnia 2007 roku zameldowanych jest tu 112 mieszkańców