SKŁODY ŚREDNIE

Skłod Średnie również wyodrębniły się na przełomie XV i XVI wieku z większego obszaru zwanego Skłody. W czasie spisu podatkowego z 1578 roku nazwano je Sklody Media (po łacinie średnie).

Początkowo mieszkali tu Skłodowscy herbu Dołęga. Oprócz nich dziedziczyli tu również inni. Byli wśród nich również Kietliński. W 1728 roku część wsi kupił Antoni Kietliński starosta niehorski. Miał on syna Adama, a ten syna Franciszka, który dziedziczył tu jeszcze w 1843 roku.

Według danych z końca XVIII wieku nazwę zapisywano jako Skłody Srzednie, jej dziedzicami byli: Dąbrowski, Dmochowscy, Kempisty, Kietliński (Adam), Rostkowski, Skłodowski i Świerzewski.

W XIX wieku była to niewielka wioska. W 1827 roku w tej wsi było 14 domów i 78 mieszkańców. W 1888 roku naliczono 12 domów i 88 mieszkańców. W czasie spisu powszechnego z 1921 roku w Skłodach Średnich było 21 domów i 136 mieszkańców, w tym 2 prawosławnych.

W czasie II wojny światowej  wieś Skłody leżała w strefie przygranicznej. Rosjanie okupując ten teren wybudowali tu wiele umocnień. W pobliżu miejscowości Skłody Średnie są pozostałości po umocnieniach radzieckich z okresu 1939-1941. Znajduje się tu około 18 schronów jedno i dwukondygnacyjnych. Znajdują się tam typowe obiekty: do ognia czołowego, półkaponiery artyleryjskie 2x76,2, półkaponiery obrony przeciwpancernej DOT4, małe jednoizbowe schrony ckm. Część obiektów wysadzona, w niektórych zachowane elementy pancerne strzelnic, rowy diamentowe, obiekty znajdują się na niedużym obszarze i są łatwe do lokalizacji. Są to pozostałości po 64 Zambrowskim Rejonie Umocnionym z tak zwanej Linie Mołotowa.

Z danych na dzień 31 grudnia 2007 roku zameldowanych jest tu 87 mieszkańców